Thijs Heij: Het verbale spijkerkanon

03-ThijsHeij-Voorstraat

foto: Eric Duijvenstein

Check het hele interview hier

Advertenties

Op de splitsing van de ggz raakt iedereen de weg kwijt

 Rosa loopt het café binnen, snuift, legt een brief op tafel en slaat haar armen over elkaar. “Dit is idioot! Hoe ze het brengen alleen al.” Rosa heeft een post traumatische stress stoornis. Ze gaat daarvoor naar een psychotherapeut. In de brief die ze net heeft gekregen staat dat ze binnen twee weken een andere therapeut krijgt. Bij Punt P, de ggz-instelling waar ze behandeld wordt is een grote reorganisatie gaande. “Alle psychotherapeuten en psychiaters, op twee na, worden ontslagen.”

Door Pia Dijkstra en Michael Royall

De geestelijke gezondheidszorg is al jaren onderhevig aan veranderingen, maar ondertussen weten weinig mensen nog wat er nu precies gebeurt. Op 1 januari 2014 zijn de nieuwste veranderingen in werking getreden. Wat voorheen de eerste- en tweedelijns zorg heette is nu vervangen door de invoer van de basis-ggz.

De splitsing
De kosten in de ggz stegen de afgelopen jaren relatief veel sneller dan de kosten van andere vormen van zorg. Daarom kwam minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport met een plan om de groei van de kosten terug te dringen. In het nieuwe systeem komen minder mensen in aanmerking……Lees verder

Het anarchistische circus van Sexton Creeps

De Sexton Creeps zijn “moeilijk om in te komen”, waarschuwt een kenner. “Ze komen uit de kunst en je moet wel een beetje van psychedelische muziek houden.” Ongeveer een uur later gooit de zanger zijn microfoondraad als een lasso om het publiek heen. Hij probeert ze dichterbij te trekken, maar het publiek staat al helemaal vooraan.

Foto: Jan Westerhof

Floris Bates & The Rented Friends
Het voorprogramma Floris Bates & The Rented Friends brengen tropische vrolijkheid, seksuele frustratie en een flinke dosis fijne foutheid. Bates moet het eerste album nog uitbrengen, maar volgens Vera is het een “klassiek geschoolde jizz-jazz pop talent”. Ja, u leest het goed. De man uit Haarlem staat gekleed in hawaïshirt volledig op zijn gemak op het podium, geflankeerd door onder andere een gitaarspelende piraat. Het is een soort slackermuziek dat doet denken aan de Canadees Mac Demarco, inclusief de plik-plok reverbgitaartjes en uitgebeelde teksten.

Een van de nummers gaat over het op zoek gaan naar een mango in de woestijn. Het heeft de toon van een Hunter S. Thompson verhaal. Geen idee of de band ooit echt in de woestijn geweest is. Maar of ze ooit op de bank zaten terwijl ze volledig overtuigd waren dat ze zich in de woestijn bevonden? Hoogst waarschijnlijk wel.

Sexton Creeps
Lesbian Skies is het inmiddels vierde album van de Sexton Creeps. Mocht je de Creeps niet kennen en wil je weten wat voor vlees je in de kuip hebt, bekijk dan even devrachtwagenclip, de wat abstractere animaties of koffievideo. Het zijn een stel zeer goed gemaakte en originele clips.

De muziek, de hoofdattractie, balanceert alleen wat op het randje. In Vera pompen de zes leden van de band soms…..Lees verder op 3voor12/Groningen

Tied Laces willen meer popmuziek in Groningen

Op het zonnige terrasje voor het Indisch eetcafé Sate&Zo maakt de band Tied Laces een fles cola soldaat. De groep is nog maar vijf maanden bij elkaar, maar deze maand staan ze al in Simplon tijdens de halve finale van de POPgroningen Talent Award. 3voor12 groningen maakt kennis met een ambitieuze band die naar eigen zeggen te veel ouwehoert, muziek maakt in de kleur van een regenboog en eindelijk een gezamenlijke ‘klik’ heeft gevonden.

Foto: Jan Westerhof

We beginnen met de clichévraag: waarom heten jullie de ‘gestrikte veters’ (Tied Laces)?

Rowin: Toen mijn tante het hoorde vroeg ze waarom we niet gewoon Klaas kunnen heten. Ze vond het een moeilijke naam. 
Ruben: 
Het betekent ook strak. Dat we met elkaar verbonden zijn. 
Omri:
 Het betekent dat we er klaar voor zijn. 
Ruben: 
We hebben eerst wat dingen geprobeerd met onze intialen, toen was het een tijdje ‘Your Room’, maar dat werd het ook niet.
Rowin: Ja en de naam ‘The Beatles’ was al bezet.

Jullie spelen pas sinds oktober samen? 
Joey: Hiervoor hadden we een andere band, ‘Gus and the Midgets’. De zanger is naar Amsterdam gegaan en daarvoor op wereldreis geweest. Dat was een heel gedoe. We hadden niet echt die ‘klik’ die we nu hebben. Daarnaast hadden we ook nog een andere denkwijze. Hij was een echte vrijbuiter. 
Omri: 
Die klik is er nu echt, we denken allemaal op dezelfde manier. Toen we begonnen met ‘Tied Laces’ was er ook nog een pianist bij, maar die is al snel vertrokken. 
Joey: 
Die had ook niet dezelfde denkwijze.

Wat is die ‘denkwijze’ dan waar je het over hebt?
Ruben: De nieuwe One Direction worden, fun maken. 
Omri:
 Dan ga ik weg man. De bedoeling is chickies scoren. Nee, onze denkwijze is dat mensen zich moeten kunnen inleven.
Rowin: Maar muzikanten moeten er ook van houden. 
Omri:
 Ja, het moet voor beide kanten interessant zijn. Makkelijk om te horen zijn, maar meer achter zitten.

Dus… pop?
Omri: Wat ik mis in Groningen is wat meer de pop en R&B, dat hopen we er ook in te brengen. 
Ruben: 
Het mooie is dat de jury naar ons toe kwam tijdens de kwartfinale. Normaal luisterde hij niet naar ons soort muziek, zei hij. Maar bij……Lees verder op 3voor12/Groningen

3voor12/Groningen: Topplaat of Onderzetter: The Tightropes – 3D Music

Hoewel de solo’s er nog steeds zijn, verwijderen The Tightropes zich op hun nieuwe EP 3D Music wat meer van het bluesgeluid waar ze bekend om staan. Het is een stap die de plaat een duidelijkere vorm geeft dan de vorige EP; minder Stevie Ray Vaughan, meer groovende gitaarriffs afgewisseld met jazzy akkoorden. Deze vrijdag presenteert de band hun werk in The Sugarfactory, Amsterdam.

De gitaarriffs van The Tightropes doen denken aan een genre dat in de jaren negentig de absolute koning van de rockmuziek was. U kent de sound wel: richtermachines die aanslaan bij Rage Against The Machine op Pinkpop, de Red Hot Chili Peppers die de studio induiken met funkproducer George Clinton. Dat soort dingen. Het is muziek die bijna even oud is als de 23-jarige bandleden zelf.

Dat The Tightropes hun inspiratie trekken uit een blik legendarische muziek is geen verrassing. Zeker wanneer je de Spotifylijst beluistert die de zanger en gitarist Marco Boers eerder voor 3voor12 groningen maakte. Maar het mooie aan deze plaat – ze hebben eerder een EP en drie singles uitgebracht – is dat de band hier bij vlagen ook een sterkere eigen identiteit laat zien….Lees verder op 3voor12/Groningen

Beans & Fatback reanimeert retro in de Vera

Je herkauwt gewoon iets goeds tot iets matigs, je speelt met oude geluiden die ‘cool’ klinken—retro dus. Maar ondertussen verloochen je de Groten der Muziekgeschiedenis. Ray Charles, Aretha Franklin, John Lee Hooker; zij speelden iets nieuws vanuit de ziel. Beans & Fatback kennen die ziel, voelen die ziel en laten ook nog eens alle meisjes in de Vera dansen.
[Foto: Donald van Tol]
Goed, de titel van dit stuk klopt wellicht niet helemaal. Retro kan niet gereanimeerd worden, want het heeft nooit geleefd. Bands zoals The White Stripes, The Black Keys en ja, zelfs de Rolling Stones spelen allen met geluiden van vroeger. Maar ze zijn niet retro. Het vocabulaire van hun helden, de oude bluesman Muddy Waters in het geval van de Stones, is dat van hen geworden. Het moge duidelijk zijn: retro-muzikanten staan even dicht bij hun helden als een Nederlander met een baret en een stronk knoflook bij een Fransman.
Doodskistgitarist
Passend is dan dat Beans & Fatback op 31 oktober, Halloween, de Vera laten zien dat ze alles behalve retro-zombies zijn. Afgezien van de pet van Onno Smit is de schijn van vroeger totaal afwezig. Nee, deze mannen (en vrouw) onder leiding van Smit, voorman van The Lefties Soul Connection, kennen de taal van de muziek. Alleen al het skeletachtige gitaarspel van Paul Willemsen (Supersub) moet daar genoeg bewijs voor zijn. Vergeet Anne Soldaat. Meer van deze man. Zijn solo’s snijden dof voor het ritme langs alsof zijn gitaar een mes is dat nooit bot wordt. Het geluid lijkt op te stijgen uit een gammele doodskist. Keith Richards zou trots zijn.Dat we hier te maken hebben met sessiemuzikanten die eindelijk, zonder obstakels, de innige liefde met hun eigen muzieksmaak mogen bedrijven is één van de grootste sterktes van Beans & Fatback. De bezetting van de band wisselt, maar sinds 2009 spelen onder andere Willemsen, Daniel Rose (C-mon & Kypski), Toon Oomen, Cody Vogel (Lefties Soul Connection), Jeroen Tenty, Jet Stevens (Fay Lovsky) en Gerhardt in de groep. Gerhardt verzorgt de achtergrondzang, tamboerijn en andere percussie-instrumenten, maar fungeert tegelijkertijd als een onuitputtelijke mascotte, terwijl hij roepend en gesticulerend over het podium loopt….Lees verder! Er is nog meer op 3voor12/Groningen

Interview met Chrétien Breukers over de nieuwe dichtrubriek bij DUIC

Chrétien Breukers haalt zijn inspiratie uit de kleine dingen

Chrétien Breukers haalt zijn inspiratie uit de kleine dingen

Het nieuws optillen en net even van een andere kant bekijken. Dat is dichten over de actualiteit. Tenminste, volgens Chrétien Breukers, voorzitter van het Utrechts Dichtersgilde. Vanaf heden zal hij, eerst alleen, later afwisselend met andere leden van het gilde, elke zaterdag een gedicht over de actualiteit schrijven voor DUIC. 

Het Utrechts Dichtersgilde is een initiatief van Ingmar Heytze. In 2011 nam het gilde de taken van de stadsdichter formeel over, met het doel om de poëzie in Utrecht te bevorderen. Dit jaar is Breukers—tevens ook hoofdredacteur van het succesvolle literaire weblog De Contrabas—voorzitter van het Utrechts Dichtersgilde.

Of het nu over Ruben Nicolai gaat die voorleest aan 300 baby’s, of de slepende geboorte van het Muziekpaleis; met de nieuwe rubriek ‘’Dwars door de stad met het Utrechts Dichtersgilde’’ zal er op DUIC plek zijn voor een poëtische verfrissing van het nieuws. Gaat alles volgens plan, dan zal Breukers het werk na acht weken afwisselen met andere leden van het gilde.

Veel mensen zullen zeggen: ‘’Ha, DUIC krijgt haar eigen Nico Dijkshoorn’’

Dat begrijp ik, maar je zult zien aan de gedichten dat het toch net iets anders is. Ik kijk weleens naar Nico Dijkshoorn en vond wat hij deed in het begin werkelijk erg verfrissend. Maar de laatste keren merk ik dat hij altijd iets zegt over de muziek. Het is alsof hij het zelf ook allemaal niet meer weet. Logisch ook: het is natuurlijk wel erg lastig om jezelf vier tot vijf jaar elke keer weer aan te zwengelen. Maar hij heeft natuurlijk een tamelijk legendarisch stukje televisie gecreëerd toen hij Mart Smeets te grazen nam waar de man zelf bij zat. Dat is natuurlijk ook wel een makkelijk doelwit. Zo’n groot ego, als je daar nog om heen kunt. In die zin is Nico Dijkshoorn misschien een goed en een slecht voorbeeld. Het is leuk om poëtisch te reageren op het nieuws, maar je moet ook uitkijken dat het vers blijft.

Wat kan de dichtkunst toevoegen aan de actualiteit?

Een actualiteitsgedicht is net zoiets als een column in de oude zin van het woord, denk ik. Vroeger was een column een echt cursiefje. Het stond vaak letterlijk cursief afgedrukt in de krant en werd geschreven door iemand die net iets anders tegen het nieuws aankeek. Nu zijn columns vaak opiniërend van karakter. Maar in die zin is Martin Bril…..Lees verder op duic.nl