Recensie Peter Heller: Hé, de wereld vergaat weer in Amerika

De wereld vergaat maar al te vaak voor Amerikaanse schrijvers. Waar komt dat gefantaseer over het einde toch vandaan? Ook Peter Heller, onder andere journalist bij National Geographic, werd in zijn literaire debuut De Hondsster verleid tot een apocalypsfantasie.

Het is redelijk veilig om te stellen dat realisme het al tijden goed doet in de boeken- en filmwereld. Een waargebeurde verhaal verkoopt, zij het met een schepje fictie erop. Kijk naar Oscarwinnaar Argo, maar ook naar de favoriete tijdsbesteding van menig Nederlandse auteur: semiautobiografische boeken schrijven, het liefst nog met een hoofdpersoon die dezelfde naam heeft als de schrijver.

Arjen van Veelen gaf in nrc.next een mooi voorbeeld van onze relatie met het abstracte, de tegenhanger van het realisme. Het publiek had bij de portretwedstrijd van prinses Beatrix een felrealistisch portret gekozen. Abstractie zijn we zat, beargumenteerde Van Veelen, omdat we daarvan al meer dan genoeg hebben in onze virtuele wereld.

Altijd apocalyps
Het invullen van het einde van de wereld – of in elk geval het einde van onze beschaving – is een geoorloofde en populaire uitzondering op de afkeer van het abstracte. Het mag omdat, laten we eerlijk wezen, het weleens zou kunnen gebeuren. In een maatschappij waar we van nieuwsbericht tot nieuwsbericht leven, lijkt het nou eenmaal vaak alsof we van crisis tot crisis leven……Lees verder op 8WEEKLY.nl

Advertenties

Vijfjarig Jubileum: Matthijs van der Ven is Onder Invloed


Image

Foto: Tim Knol

Voor Van der Ven, een toegewijde muziekjournalist, is Onder Invloed boven alles een persoonlijk project. In de afgelopen jaren is de onderneming, die begon met de aanschaf van een kleine videocamera, uitgegroeid tot een bekende naam bij muziekliefhebbers en muzikanten in het hele land. Van der Ven laat de muziekkeuze – van Case Mayfield tot Jack Savoretti en Broeder Dieleman- leiden door zijn eigen interesse. Het is een unieke onderneming waarbij nieuwe en oude muziek tegelijk ontdekt kunnen worden.

Bob Dylans Chronicles
Het idee voor Onder Invloed begon in de zomer van zijn afstuderen aan de School van Journalistiek in Utrecht. In een tentje op Sziget las Van der Ven Bob Dylans biografie Chronicles: “Ik hield een lijstje bij met de muzikanten die hij gezien had in New York, of waar hij mee gespeeld had. Dylan bleef maar namen noemen. Toen realiseerde ik me dat dit de manier is, waarop ik van jongs af aan al eigenlijk het liefst muziek ontdek: via de inspiratiebronnen van de muzikanten die ik bewonder.”

“Tijdens mijn afstuderen was ik ook actief bij 3voor12/Utrecht en heb ik stage gelopen bij 3voor12 landelijk, maar ik was op zoek naar een eigen project. Het filmen van sessies waarbij muzikanten hun eigen invloeden laten zien leek me de perfecte combinatie. Ik had nog niet veel ervaring met filmen en dit was eigenlijk de ideale manier om mezelf van alles aan te leren: monteren, filmen, en live-avonden organiseren die daar ook nog bij zijn gekomen.”

“Als ik twee uur per week kan werken, is dat een goede week”
Ondanks alles dat Van der Ven de afgelopen jaren heeft klaargespeeld, inclusief het schrijven van zijn eigen boek op 26-jarige leeftijd, blijkt dat de inspanning van een lang interview hem moeite kost. “Veel mensen zien me alleen als ik normaal functioneer, maar niet nadat ik een sessie heb opgenomen. Dan hoef ik de dag daarna, of zelfs de dagen daarna, niks meer te plannen.”...Lees verder op 3voor12/Utrecht.nl

Recensie Alessandro Baricco – Mr Gwyn

2° FESTA DEL CINEMA DI ROMA -  4° GIORNO

Tussen wat we weten en wat we willen bestaat nog een andere weg. Die onbekende afslag neemt Italiaanse schrijver Alessandro Baricco in zijn nieuwste roman Mr. Gwyn. Een boek dat maar weinigen niet zullen waarderen.

Geschreven in prachtige zinnen die qua ritme en tempo even natuurlijk overkomen als vallende herfstbladeren, beschrijft Barrico het verhaal van Jasper Gwyn. Gwyn is een succesvol schrijver in Londen die op een dag beseft dat hij nooit meer een boek wil schrijven. Het enige wat hem wel gepast lijkt, is niet meer dan een vage notie. De notie van het woord ‘kopiist’.

Mensen overschrijven
Gwyn zal echter geen documenten of boeken overschrijven, maar mensen. Gaandeweg vindt hij zijn leven, zijn beroep………..lees verder op 8weekly.nl

Recensie Guus Bauer – Het Geheim van Treurwegen

Het was voor schrijver en recensent Guus Bauer een merkwaardige ontdekking: tussen Nederland en België stond tijdens de Eerste Wereldoorlog een hek om de vluchtende zuiderbuur tegen te houden. Het hek is de spil geworden in zijn avontuurlijke roman Het geheim van Treurwegen.

‘Gedurende de Grote Oorlog zijn ongeveer duizend landgenoten gestorven door den dodendraad.’ Toen Bauer dit zinnetje van de Vlaamse schrijver Willem Elschot las in een biografie, wist hij dat hij een grijs gebied in de geschiedenis aangetroffen had. Het onderzoek dat Bauer vervolgens gedaan heeft en in zijn roman verwerkt heeft is bewonderenswaardig.

Grootvader vertelt
Op het middelste segment van het hek, dat door de Duitsers in België gebouwd was met behulp van dwangarbeid, bleek genoeg elektriciteit te staan om je bloed te laten koken en je ingewanden zwart te blakeren. Maar voor de bewoners van de grensstreken was een dergelijke uitvinding, net als het gebruikte prikkeldraad, absoluut een nieuwigheid. Veel….lees verder op 8weekly.nl

Ontmoet Erny Green: ex-straatmuzikant en oud-literatuurwetenschapper

Het begon als een manier om rond te komen tijdens zijn studie. Maar financiële nood was voor Erny Green al snel niet meer de enige reden om straatmuzikant te zijn. In de vroege jaren negentig trokken de personages, de muziek en vooral de zwarte romantiek hem de straat op. Daar vond hij als literatuurstudent, met een hoofd vol theorieën, rust in de handeling van het muziek maken.

Nu is de Utrechtse troubadour Green alweer bijna twintig jaar en negen albums verder. Hij heeft een vrouw, een dochter en een zoon, is gelukkig, en rustiger dan voorheen. Zijn negende album, Sound of Neonlight, volgt deze maand. Overeenstemmend met Greens hang naar de straat, verwijst de titel naar zijn fascinatie voor fel kunstmatig licht. “Neonlicht is het allermooiste licht dat er is. Daarin zie je alles dat het daglicht eigenlijk niet kan verdragen; alles wat oneffen is.”……Lees verder op 3voor12/Utrecht 

Interview met Herrek voor 3voor12/Utrecht TV

Video: Leo Kraan

De Rotterdamse band Herrek kwam zaterdag 16 januari een stukje debuutmateriaal spelen in The Village, vrijplaats van koffie, muziek en gezichtsbeharing. 3voor12/Utrecht legde een proevertje voor je vast en liet frontman Gerrit van der Scheer (een man met een zeer interessante staat van dienst) aan het woord. 28 januari speelt de band op de 75e editie van Club 3VOOR12/Utrecht in dB’s.

Debuutalbum ‘Waktu Dulu’ van Herrek kwam diezelfde dag nog uit bij bij Snowstar Records (bekend van o.a. LUIK en  I am Oak). De plaat onderzoekt de jeugd van Van der Scheer in Indonesië, waar zijn vader missionaris was: ‘’Een tijd die toch geïsoleerd voelt van mijn leven hier in Nederland omdat het zó anders was.’’ Van der Scheer maakte eerder al naam met Adept en Bonaparte; bands die zo hard bonkten dat ze jaren na dato waarschijnlijk de werkelijke oorzaak zijn van de gasbevingen in Groningen. ‘Waktu Dulu’ is echter meer ingetogen dan de vorige projecten van Van der Scheer…….Lees verder op 3voor12/Utrecht

 

De rotvaart van Emil Landman: Over samenwerken met zijn held en zijn eerste EP

Emil Landman gaat met een rotvaart door het leven. Niet alleen mocht hij na zijn eerste optreden meteen een EP maken in Mailman studios, maar hij heeft nu al samen mogen werken met zijn grootste held; de Amerikaanse singer-songwriter Larry D. Brown (Grey Reverend). 1 februari presenteert hij zijn eerste EP ‘A Bargain Between Beggars’. Met 3voor12/Utrecht praat hij over zijn debuut en het moment dat je met de billen bloot moet.

Als  Emil naar het grote aquarium loopt in het café dat we hebben uitgekozen, roept hij me bij zich. Eén voor één wijst hij elk waterwezentje aan dat nog wakker is: “Kijk dan, dat is waanzinnig. Zoiets heb ik nog nooit gezien.”  Hij nog geen vierentwintig jaar oud, maar is bescheiden en lijkt in staat zich onuitgeput te kunnen verwonderen over de wereld. “De eerste keer dat ik een gitaar in mijn handen had dacht ik: “als ik dat toch eens de rest van mijn leven zou kunnen doen en er ook van rond zou kunnen komen, dat zou fantastisch zijn.”

Als gitarist werd hij, na twee jaar evaring opgedaan te hebben in bandjes in Eindhoven, toegelaten op de Herman Brood Academie. Tegen het einde van zijn opleiding besloot hij zichzelf te wagen aan een bestaan als singer-songwriter. Zijn stem heeft wat van de ontspannen melancholie zoals die ook in de jaren zeventig…….Lees verder op 3VOOR12/Utrecht